Hoop

Hoop
een klein woord
met oneindig veel kracht

Hoop is meer
dan optimisme

Hoop
voor iedereen

Hoop
onzichtbare zekerheid

Hoop
door God gegeven

Hoop
voor de toekomst
of toekomst
vol hoop

 

Geschreven door Rita Renema-Mentink
Uit het boek ‘Als kanker je raakt’

Vallen en opstaan

leven met kanker

na kanker betekent

vallen, opstaan, terugvallen

 

zoals het leven was

zo zal het leven niet meer zijn

nieuwe keuzen

moeten worden gemaakt

Van het bekende in het onbekende

 

vragen komen naar boven

hoe nu verder

heeft het zin verder te gaan

 

bijzonder wanneer juist

op die momenten

mensen opduiken

die jouw moeite, worsteling, kwetsbaarheid zien

stil zijn, luisteren

 

zomaar zijn er ogen die jou zien

oren die jouw verhaal horen

 

zomaar zeggen wat je voelt

wat je deert, wat je diep, in je ziel heeft bezeerd

 

vertellen verzacht

vertellen bevrijdt

vertellen geneest

 

zoeken, ontvangen

erkenning, herkenning

geeft moed, geeft kracht

 

onverwachts komt God jou

door die ander tegemoet

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Gebed om hulp

mijn God, mijn God

mijn wereld staat

helemaal op zijn kop

 

mijn denken is een wirwar

van angsten, zorgen en verdriet

 

mijn God, ik roep U aan

begrijpen doe ik het niet

ik voel me leeg en wanhopig

 

woorden

om te bidden

heb ik niet

 

ik kan alleen maar huilen

bij U schuilen

chaos in mijn denken

onzekerheid in mijn bestaan

 

alles

is ineens

zo anders geworden

help mij

laat mij niet ten onder gaan

 

U lijkt zo ver weg

ik voel me zo alleen

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Moeheid

Moeheid

veelbesproken woord

herkenbaar voor iedereen

 

moeheid

na kanker

moeilijk uit te leggen

 

onaanraakbaar

niet te vatten, te definiëren

 

moeheid

onverwachts

zonder enige waarschuwing

 

extreme moeheid

in je lijf

 

tast het hele wezen aan

 

conflict tussen

kunnen en willen

 

lichamelijk herstel

anders dan gedacht

 

zoeken

naar nieuwe

eigen mogelijkheden

 

vraagt tijd, moed, ruimte

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Chemo

Langzaam

druppelt het gif in je lijf

je hebt geen keus

 

Langzaam

wordt je lijf vergiftigd

het protesteert, gaat vreselijk tekeer

 

Langzaam

raken bloedlichaampjes van slag

moeheid neemt toe, haar valt uit

 

Langzaam

wordt zichtbaar aan je lijf

dat er een strijd wordt gestreden

 

Langzaam

gaan de dagen, weken voorbij

komt het einde in zicht

 

Langzaam

groeit het verlangen dat de chemo

zijn uiteindelijke goede werk heeft gedaan

 

Langzaam

laat je los wat is geweest

de tijd moet leren hoe het verder zal gaan

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Diagnose

spannende dagen

spanning door je lijf
vragen, angsten

wat zal de diagnose zijn

je hoopt, denkt, voelt, bidt

dan het moment
twee verschillende mensen
twee verschillende opdrachten

de één moet het slechte nieuws brengen
de ander moet het slechte nieuws aanhoren

woorden die worden gesproken
zijn zwaar.

gesprek gaat verder
over prognose, kansen, behandelmethode
maar het zegt je
even helemaal niets

op dit moment
staat het leven op zijn kop
gevuld met vragen, angsten

chaos in denken, voelen
in het hele zijn

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Nieuwjaar 2018

Ik aarzel nog, de voet al bij de drempel

wat is het dat mij nu nog tegenhoudt?

Is het de weemoed over wat voorbijging,

of is het de angst voor wat nog komen gaat?

 

Waar is nu toch dat grenzeloos vertrouwen

waarvan de Psalmen telkens weer getuigen?

Is er geen beetje hoop, geen sprankje licht

dat mij kan helpen om op weg te gaan?

 

Dan stap ik eindelijk de drempel over

want ach, je kunt toch ook niet blijven staan.

Maar aan mijn rechterhand gaat trouw mijn Schaduw.

Hij was ‘t die mij het laatste duwtje gaf.

 

Ja, zo met U wil ik het wagen Heer.

Ik weet dat er van alles kan gebeuren,

maar niets dat mij van U weer scheiden kan.

In liefde houdt Uw hand mij ook in 2018 vast omsloten!

Gebroken hart – Wanneer je kind overlijdt

Bij de dood van je kind
ben je door pijn en verdriet overmand.
Er zijn de herinneringen
aan het ziekbed,
de laatste dagen,
het sterven.
Dat doet zoveel met je.
Het lijkt alsof je
in een tunnel van verlies vastzit,
zonder einde in zicht.
Maar die tunnel is
geen plek om te verblijven.
Je moet er doorheen.
Dus, met vallen en opstaan, ga je verder.
Je ogen op Gods licht gericht.
Strompelend en struikelend,
leer je gaandeweg leven met verlies.
Van overleven naar leven met gemis.
Gemis, dat hoort er nu bij.
Verdriet ook.
Dat mag.
Verdriet is geen teken van zwakte,
maar van diepe liefde voor je kind.
Wanneer de tijd verstrijkt
en alles weer normaal is voor je omgeving,
moet jij verder met je verlies,
vaak onzichtbaar.
Soms lijkt het of niemand weet
of beseft wat je doormaakt.
Dat kan eenzaam zijn.
Bij ouders-lotgenoten,
is er herkenning en erkenning.
We voelen ons verbonden.
In een blik, een woord, een troostend gebaar,
in onze gebrokenheid
mogen we troosten en troost ontvangen.

Kristien Rocha

Verder praten?
Op zaterdag 13 januari 2018 is de ontmoetingsdag ‘Gebroken Hart’. Het is een dag door en voor ouders van een kind dat is overleden aan kanker of een andere ziekte. Ben je moeder of vader van een overleden kind dan ben je van harte welkom. Of misschien ken je wel ouders voor wie deze ontmoetingsdag waardevol kan zijn.

De landelijke ontmoetingsdag “Gebroken Hart’ is op zaterdag 13 januari 2018 van 10:30 – 15:30 uur in Conferentiecentrum Het Brandpunt, Postweg 18, 3941 KA in Doorn. Er zijn geen kosten aan deze dag verbonden. Graag vooraf aanmelden via de website. Meer informatie: www.alskankerjeraakt.nl.

Liefde

Geworteld en gegrond in de liefde…(Efeze3:17)

 

Liefde, zo moeilijk te definiëren,

liefde, wat ieder mens nodig heeft

 

Liefde, iedere keer

die verrassende herkenning.

 

Voor liefde is een ander nodig

die je bevestigt in jouw bestaan.

 

Liefde is het diepe verlangen

naar een ander met wie je verbonden bent.

 

Liefde is investeren in die ander,

is ruimte gevend.

 

Liefde is samen huilen, lachen,

bidden, rouwen, zoeken.

 

Liefde, echte liefde

is op weg gaan met elkaar,

gedragen, verbonden

door Gods Liefde

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Bewerking van ‘Mag ik dan bij jou’ van Claudia de Breij, geschreven door ds. Marien Kollenstaart

Als die ziekte komt
en als ik dan moet schuilen,
mag ik dan bij jou?

Als er ‘n uitslag komt,
die ik niet aan wil horen,
mag ik dan bij jou?

Als de behandeling komt
die ik niet kan volbrengen,
mag ik dan bij jou?

Als ik daar ziek van word,
wat ik nooit geweest ben,
mag ik dan bij jou?

Mag ik dan bij jou schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik dan moet huilen,
droog jij m’n tranen dan?
Want als ik bij jou mag,
mag jij altijd bij mij.
Kom wanneer je wilt,
ik hou een kamer voor je vrij.

Als er slecht nieuws komt,
en als ik dan bang ben,
mag ik dan bij jou?

Als de avond valt,
en ’t is mij te donker,
mag ik dan bij jou?

Mag ik dan bij jou schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik moet huilen,
droog jij m’n tranen dan?
Want als ik bij jou mag,
mag jij altijd bij mij.
Kom wanneer je wilt,
ik hou een kamer voor je vrij.

Mag ik dan bij U schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik moet huilen,
droogt U m’n tranen dan?
Want als ik bij U mag,
mag U altijd bij mij.
Kom wanneer U wilt,
‘k hou een kamer voor U vrij.

Als het einde komt,
en als ik dan bang ben,
mag ik dan bij jou?
Als het einde komt,
en als ik dan alleen ben,
mag ik dan bij U?