Nieuwjaar 2018

Ik aarzel nog, de voet al bij de drempel

wat is het dat mij nu nog tegenhoudt?

Is het de weemoed over wat voorbijging,

of is het de angst voor wat nog komen gaat?

 

Waar is nu toch dat grenzeloos vertrouwen

waarvan de Psalmen telkens weer getuigen?

Is er geen beetje hoop, geen sprankje licht

dat mij kan helpen om op weg te gaan?

 

Dan stap ik eindelijk de drempel over

want ach, je kunt toch ook niet blijven staan.

Maar aan mijn rechterhand gaat trouw mijn Schaduw.

Hij was ‘t die mij het laatste duwtje gaf.

 

Ja, zo met U wil ik het wagen Heer.

Ik weet dat er van alles kan gebeuren,

maar niets dat mij van U weer scheiden kan.

In liefde houdt Uw hand mij ook in 2018 vast omsloten!

Gebroken hart – Wanneer je kind overlijdt

Bij de dood van je kind
ben je door pijn en verdriet overmand.
Er zijn de herinneringen
aan het ziekbed,
de laatste dagen,
het sterven.
Dat doet zoveel met je.
Het lijkt alsof je
in een tunnel van verlies vastzit,
zonder einde in zicht.
Maar die tunnel is
geen plek om te verblijven.
Je moet er doorheen.
Dus, met vallen en opstaan, ga je verder.
Je ogen op Gods licht gericht.
Strompelend en struikelend,
leer je gaandeweg leven met verlies.
Van overleven naar leven met gemis.
Gemis, dat hoort er nu bij.
Verdriet ook.
Dat mag.
Verdriet is geen teken van zwakte,
maar van diepe liefde voor je kind.
Wanneer de tijd verstrijkt
en alles weer normaal is voor je omgeving,
moet jij verder met je verlies,
vaak onzichtbaar.
Soms lijkt het of niemand weet
of beseft wat je doormaakt.
Dat kan eenzaam zijn.
Bij ouders-lotgenoten,
is er herkenning en erkenning.
We voelen ons verbonden.
In een blik, een woord, een troostend gebaar,
in onze gebrokenheid
mogen we troosten en troost ontvangen.

Kristien Rocha

Verder praten?
Op zaterdag 13 januari 2018 is de ontmoetingsdag ‘Gebroken Hart’. Het is een dag door en voor ouders van een kind dat is overleden aan kanker of een andere ziekte. Ben je moeder of vader van een overleden kind dan ben je van harte welkom. Of misschien ken je wel ouders voor wie deze ontmoetingsdag waardevol kan zijn.

De landelijke ontmoetingsdag “Gebroken Hart’ is op zaterdag 13 januari 2018 van 10:30 – 15:30 uur in Conferentiecentrum Het Brandpunt, Postweg 18, 3941 KA in Doorn. Er zijn geen kosten aan deze dag verbonden. Graag vooraf aanmelden via de website. Meer informatie: www.alskankerjeraakt.nl.

Liefde

Geworteld en gegrond in de liefde…(Efeze3:17)

 

Liefde, zo moeilijk te definiëren,

liefde, wat ieder mens nodig heeft

 

Liefde, iedere keer

die verrassende herkenning.

 

Voor liefde is een ander nodig

die je bevestigt in jouw bestaan.

 

Liefde is het diepe verlangen

naar een ander met wie je verbonden bent.

 

Liefde is investeren in die ander,

is ruimte gevend.

 

Liefde is samen huilen, lachen,

bidden, rouwen, zoeken.

 

Liefde, echte liefde

is op weg gaan met elkaar,

gedragen, verbonden

door Gods Liefde

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Bewerking van ‘Mag ik dan bij jou’ van Claudia de Breij, geschreven door ds. Marien Kollenstaart

Als die ziekte komt
en als ik dan moet schuilen,
mag ik dan bij jou?

Als er ‘n uitslag komt,
die ik niet aan wil horen,
mag ik dan bij jou?

Als de behandeling komt
die ik niet kan volbrengen,
mag ik dan bij jou?

Als ik daar ziek van word,
wat ik nooit geweest ben,
mag ik dan bij jou?

Mag ik dan bij jou schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik dan moet huilen,
droog jij m’n tranen dan?
Want als ik bij jou mag,
mag jij altijd bij mij.
Kom wanneer je wilt,
ik hou een kamer voor je vrij.

Als er slecht nieuws komt,
en als ik dan bang ben,
mag ik dan bij jou?

Als de avond valt,
en ’t is mij te donker,
mag ik dan bij jou?

Mag ik dan bij jou schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik moet huilen,
droog jij m’n tranen dan?
Want als ik bij jou mag,
mag jij altijd bij mij.
Kom wanneer je wilt,
ik hou een kamer voor je vrij.

Mag ik dan bij U schuilen,
als het nergens anders kan?
En als ik moet huilen,
droogt U m’n tranen dan?
Want als ik bij U mag,
mag U altijd bij mij.
Kom wanneer U wilt,
‘k hou een kamer voor U vrij.

Als het einde komt,
en als ik dan bang ben,
mag ik dan bij jou?
Als het einde komt,
en als ik dan alleen ben,
mag ik dan bij U?

Vallen en opstaan

Leven met kanker,

na kanker, betekent

vallen, opstaan, terugvallen.

 

Zoals het leven was,

zo zal het leven niet meer zijn.

Nieuwe keuzen moeten worden gemaakt,

van het bekende in het onbekende.

 

Vragen komen boven:

hoe nu verder,

heeft het zin verder te gaan?

 

Bijzonder wanneer juist op die momenten

mensen opduiken,

die jouw moeite, worsteling, kwetsbaarheid zien,

stil zijn, luisteren.

 

Zomaar zijn er ogen die jou zien,

oren die jouw verhaal horen.

Zomaar zeggen wat je voelt,

wat je deert, wat je diep in je ziel heeft bezeerd.

 

Vertellen verzacht,

vertellen bevrijdt,

vertellen geneest.

 

Zoeken, ontvangen,

erkenning, herkenning

geeft moed, geeft kracht.

 

Onverwachts komt God jou

door die ander tegemoet.

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

 

Gebed om hulp

Mijn God, mijn God,

mijn wereld staat helemaal op zijn kop.

Mijn denken is een wirwar

van angsten, zorgen en verdriet.

 

Mijn God, ik roep U aan,

begrijpen doe ik het niet.

Ik voel me leeg en wanhopig,

woorden om te bidden heb ik niet.

 

Ik kan alleen maar huilen, bij U schuilen,

chaos in mijn denken, onzekerheid in mijn bestaan.

Alles is ineens zo anders geworden,

help mij, laat mij niet ten onder gaan.

 

U lijkt zo ver weg,

Ik voel me zo alleen.

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Moeheid

Moeheid, veelbesproken woord,

herkenbaar voor iedereen.

 

Moeheid na kanker,

moeilijk uit te leggen.

Onaanraakbaar,

niet te vatten, te definiëren.

 

Moeheid, onverwachts,

zonder enige waarschuwing.

Extreme moeheid in je lijf

tast het hele wezen aan.

 

Conflict tussen kunnen en willen,

lichamelijk herstel, anders dan gedacht.

Zoeken naar nieuwe eigen mogelijkheden

vraagt tijd, moed, ruimte.

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Vechten

Als ik om me heen kijk,

wordt er gevochten,

met staal en stem is er strijd

tussen leven en dood.

Zie ik wanhoop in de dood

en hoop ik op liefde,

leven en geven.

 

Als ik om me heen hoor,

wordt er ook gevochten.

Mijn vriendin hoort een uitslag

die haar leven op slag en met stoot

verandert door kanker.

Zij strijdt in liefde voor haar leven,

zij strijdt voor hoop.

Zij geeft zich over in geloof.

 

Als ik om me heen kijk,

wordt er steeds gevochten,

een oude moeder om haar zieke zoon,

een jonge vrouw om haar strijdende vader,

een man voor zijn vrouw.

Ze bidden in geloof,

ze lijden in liefde,

ze vechten vol hoop

en leven in geven.

 

Als ik in mezelf kijk,

weet ik over mijn gevecht,

toen ook ik kanker kreeg.

Hoe mijn leven veranderde

en de dood te dichtbij kwam.

Mijn hoop was mijn geloof,

ons gebed was de kracht om te overleven,

wat mij Goddank is gegeven.

 

Als Ik zie,

Als Ik hoor,

Dan strijd Ik voor jou.

Chemo

Langzaam druppelt het gif in je lijf,
je hebt geen keus.

Langzaam wordt je lijf vergiftigd,
het protesteert, gaat vreselijk tekeer.

Langzaam raken bloedlichaampjes van slag,
moeheid neemt toe, haar valt uit.

Langzaam wordt zichtbaar aan je lijf
dat er een strijd wordt gestreden.

Langzaam gaan de dagen, weken voorbij,
komt het einde in zicht.

Langzaam groeit het verlangen dat de chemo
zijn uiteindelijk goede werk heeft gedaan.

Langzaam laat je los wat is geweest,
de tijd moet leren hoe het verder zal gaan.

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink

Diagnose

Spannende dagen,

spanning door je hele lijf,

vragen, angsten,

wat zal de diagnose zijn.

 

Je hoopt, denkt, voelt, bidt,

dan het moment,

twee verschillende mensen,

twee verschillende opdrachten.

 

De één moet het slechte nieuws brengen,

de ander moet het slechte nieuws aanhoren,

woorden die worden gesproken zijn zwaar.

 

Gesprek gaat verder

over prognose, kansen, behandelmethode,

maar het zegt je even helemaal niets.

 

Op dit moment staat het leven op zijn kop,

gevuld met vragen, angsten,

chaos in denken, voelen,

in het hele zijn.

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink