Samen sterker na kanker

‘The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion, who can stay with us in an hour of grief and bereavement, who can tolerate not knowing… not healing, not curing… that is a friend who cares.’ – Henri Nouwen.

Kanker krijg je niet alleen. Het treft jou, maar ook je geliefden, je omgeving. Hoe ga je ermee om? Ieder mens is anders en heeft een eigen aanpak van de ziekte, spanning, onrust en angst. De één wil praten en de ander niet, de één wil alles uitpluizen, de ander liever niet. De één laat tranen de vrije loop en de ander slikt ze in. Jouw leven is veranderd, maar dat van je geliefden ook. Het is zo goed iemand naast je te vinden die er gewoon voor je is!

Niet oordelen
Het is belangrijk daar oog voor te hebben. Jouw manier is niet de enige juiste; het helpt al als je er open voor staat dat ‘anders’ niet dus fout is. Het kan soms wel lastig zijn. Het is belangrijk toch samen te proberen om daar een weg in te vinden zonder elkaar te veroordelen. Op zoek te gaan naar wat je samenbindt. En dat wat de ander niet kan, of nog niet kan bieden, kan een goede vriend(in) misschien wel. Durf om hulp te vragen en wees ook concreet. Geef ook je grenzen goed aan. Bedenk: waar heb ik behoefte aan en wie zou dat willen en kunnen geven? Maar laat de ander wel vrij om ook nee te zeggen.

Samen verder
Soms kan het nodig zijn ook professionele hulp op geestelijk of sociaalpsychologisch vlak te zoeken. Vooral als de behandelingen voorbij zijn en je emotionele verwerking op gang komt. De gevolgen op lichamelijk vlak kunnen grote veranderingen in je leven tot gevolg hebben. En de angst voor terugkeer speelt vanaf dan een rol in je leven. Daarmee leren omgaan, kan heel verwarrend zijn. Terwijl de omgeving dan vaak denkt dat het voorbij is. Dan is het fijn met iemand samen daar een weg in te vinden. Zelf bied ik (beeldende) counseling en verwerkende workshops en vind ik het fijn te mogen zien hoe veel krachtiger mensen daarvan kunnen worden.

Zelf heb ik ook gemerkt dat de ontmoetingsdagen van stichting Als kanker je raakt ook erg helpend zijn. Er is tijd om je verhaal te delen, te luisteren en voor creativiteit die ook helend kan werken. Er is veel erkenning en herkenning. Daarbij is er ook ruimte voor zingevingsvragen. Samen schuilen in een stormachtige tijd en troost zoeken. Je krijgt niet antwoord op al je vragen, maar er is wel hoop op Gods omringende liefde dwars door alles heen.

Troost
Zelf maakte ik na mijn ziekte lichtobjecten die dat mooi verbeelden. ‘De Levenszee’ verbeeldt ons leven: soms gewoon kabbelend, soms overspoeld door grote golven. En ‘Zonnebloemen’ verbeeldt de vreugde die er was/is door de hulp van geliefden/vrienden op mijn levenspad. Het lichtje is de verwijzing naar de liefde/het licht van God die er altijd is, ook al voelen we dat niet altijd zo. Ik maak deze lichtobjecten nu ook in opdracht met afbeeldingen op verzoek (via mijn website).

In de tijd na mijn ziekte schreef ik de blog http://schildertaal.nl/herstellen-een-pittige-klus/. Nu ik al weer een paar jaar verder ben, vind ik het goed om terug te lezen hoe vreemd die tijd vlak na de kanker was. Intens blij dat de behandelingen voorbij waren, maar ook soms zo zoekend. Voor meer info over mijn ziekteperiode en de tijd erna verwijs ik naar de blogs op mijn website vanaf mei 2013.

Wijnanda Heslinga – (beeldende) counseling en kunst – www.schildertaal.nl

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *