‘Rouwen is hard werken, rouwen is topsport. Ik vergelijk het graag met roeien met 2 riemen. De ene riem is verliesgericht, stilstaan bij de pijn van het verlies…..de andere riem is herstelgericht, de draad van het leven weer oppakken…’ (citaat uit het boek). Dit waardevolle en praktische boek geeft een inkijk in de werkelijkheid van rouw (verlies van gezondheid, een geliefde) en is echt een aanrader om te lezen. Een verlies heeft impact op je psychische en lichamelijke gezondheid, maar ook op je geloofsleven. Wat is rouw, hoe sta je erbij stil zonder je daar schuldig over te voelen, hoe troost je en hoe ontvang je troost? Een verlies gaat niet over en in het boek wordt beschreven dat je een manier moet vinden om verder te gaan: dóórleven. Dat kan als je een verlies ook kunt doorléven.

Bijna 5 jaar geleden kreeg ik de diagnose kanker. Het begon met een bultje dat pijn deed… en dat toch fout bleek te zijn… Ik wist al dat het leven kwetsbaar is, maar toen werd dat heel persoonlijk; mijn eigen leven werd bedreigd… Mijn leven stond stil, mijn agenda werd overgenomen. Een verwarrende en vermoeiende tijd van intensieve behandelingen volgde: operatie, bestralingen, chemokuren en gelukkig voor mij; weer herstellen.

“Veel mensen met kanker worstelen na de behandeling met levensvragen. Na de behandeling begint misschien wel de grootste strijd: hoe moet ik ook alweer mijn leven leiden?”, las ik in de Trouw van woensdag 11 april. De dienst geestelijke verzorging van het VUmc in Amsterdam ontwikkelde hiervoor een schrijftraining, waarbij deelnemers een spirituele autobiografie schrijven. “Door het beschrijven van belangrijke momenten uit hun verleden, ontdekken ze weer wie ze zijn en hoe ze de toekomst willen aangaan. Waar gaat het nu ten diepste om?” Na twee jaar van ziekenhuisbezoeken, vertelt een patient, was de behandeling afgerond. “‘Tot volgend jaar’, zeggen ze dan. Ik schrok – ineens stond ik er alleen voor. worstelde met vragen over zingeving en ging het gesprek met God aan. Ik vroeg me steeds vaker af: Als ik doodga, waar ga ik dan heen? De hemel? Ik weet het niet meer, ik heb er helemaal geen beeld meer bij.”

n het boek ‘Overhoop en overleven’ vertelt Hans Alderliesten het indringende verhaal over zijn vrouw die op jonge leeftijd kanker krijgt en overlijdt. Hans laat ons zien welke impact ziekte en dood hebben op het jonge gezin en op alle sociale processen. ‘Alles, alles zou ervoor wijken’, schrijft hij. ‘Hoe zorg je ervoor dat je elkaar niet kwijtraakt? Hij noemt kanker de ultieme relatietest. ‘Hoe reageert de omgeving?’ Hoe ga je om met mensen die zo nodig willen helpen en mensen die vooral antwoorden geven? Hij spreekt over de weerzinwekkende opmerkzaamheid der nieuwsgierigheid en ‘Hoe geef je het leven weer zin na het overlijden?’

Ondersteuning van kinderen en jongeren met een ernstig zieke ouder. ‘Help, ik ben ziek! Hoe en wat vertel ik mijn kinderen?’ Voor elke ouder met kinderen, die onverwacht geconfronteerd wordt met een levensbedreigende ziekte, zal dit één van de eerste vragen zijn die bij hem of haar opkomt. Dit boek ‘Een pleister tegen tranen’ geeft een schat aan informatie over hoe om te gaan met deze vraag.

Je staat midden in het leven en opeens krijg je te maken met een chronische ziekte. Hoe ga je daarmee om, als patiënt en als naaste? Deze gids biedt herkenning, hulp en handvatten, bijeengebracht door de ervaringsdeskundigen zelf. Graag vragen wij jouw aandacht voor dit waardevolle, veelzijdige boek. Als kanker je raakt heeft ook een pagina in dit boek gekregen. Ook staan er interviews en blogs van betrokkenen bij onze stichting in. Van harte aanbevolen!