Gedicht | Chemo
Gespannen lopen we door de gangen. Luisterend naar het ritme van onze voeten. Het is zover. Het gaat gebeuren. We moeten. Ineens staan we stil. Hoe ben ik gelopen, geen idee. Gelukkig ga jij, mijn lieve man, altijd met me mee.
Gespannen lopen we door de gangen. Luisterend naar het ritme van onze voeten. Het is zover. Het gaat gebeuren. We moeten. Ineens staan we stil. Hoe ben ik gelopen, geen idee. Gelukkig ga jij, mijn lieve man, altijd met me mee.
Hoop een klein woord met oneindig veel kracht Hoop is meer dan optimisme
Tineke is gelovig opgevoed, maar heeft haar eigen weg gekozen. Toch was Tineke aanwezig bij een themaochtend in Drachten waar verhalen werden gedeeld over de rol van het geloof in God tijdens en rondom de ziekte kanker. “Ik vond het bijzonder en ontroerend om deze verschillende verhalen te horen en merkte nadien bij mezelf dat ik er blij van werd om te zien en te horen wat het geloof voor hen betekende.”
Wanneer ik val, dan valt U mee, al valt U mij ook tegen – soms roep ik ja, maar zegt U nee, al smeek ik om Uw zegen. En hoe ik dan ook zuchtend zoek naar zon en licht, de nacht vervloek, ik voel mij doodgezwegen.
Wat kijken we met veel plezier en dankbaarheid terug op een fantastische Sport4Hope-dag afgelopen zaterdag 13 juni. Het was geweldig om samen met jullie in beweging te komen voor Stichting Als kanker je raakt. De grote opkomst, de sportieve inzet en de vele mooie ontmoetingen maakten deze dag extra bijzonder. Dankzij jullie enthousiasme en betrokkenheid is er inmiddels een prachtig bedrag van ongeveer € 13.000 opgehaald. Een resultaat waar we ontzettend trots op zijn. Zonder jullie steun zou de stichting niet kunnen doen wat zij doet. Daar zijn we jullie enorm dankbaar voor.
Ik liet een traan als de zon onderging, als ik baby eendjes zag, als ik een serie zat te kijken… Zo kende ik mezelf niet. Ik was altijd die stoere meid die nooit emoties voelde. Maar sinds de kanker en chemotherapie raakte ik zelfs emotioneel om de kleine, mooie momenten in het leven. Wat was er mis met mij? Of is dit juist hoe Gods liefde werkt?
Ik liet een traan als de zon onderging, als ik baby eendjes zag, als ik een serie zat te kijken… Zo kende ik mezelf niet. Ik was altijd die stoere meid die nooit emoties voelde. Maar sinds de kanker en chemotherapie raakte ik zelfs emotioneel om de kleine, mooie momenten in het leven. Wat was er mis met mij? Of is dit juist hoe Gods liefde werkt?
Op Wereldkankerdag kwamen we samen voor een bijzondere avond met muziek van LEV en een inspirerende bijdrage van Jan Pool. De muziek en woorden brachten hoop, herkenning en verbondenheid voor iedereen die geraakt is door kanker. Het werd een waardevol moment waarin duidelijk werd: je staat er niet alleen voor.
Leo Vroegindeweij (83) is al sinds 2012 betrokken als vrijwilliger bij stichting Als kanker je raakt, mede vanuit zijn persoonlijke ervaring met kanker. Het helpen van anderen, het bieden van een luisterend oor en het delen van hoop geven hem al jarenlang veel voldoening.
De belangrijkste reden voor mij om mee te gaan was: vakantie vieren en even in een andere omgeving zijn. En als dat ook nog kan met lotgenoten, hoe mooi is dat? Want: hoe doe je dat? Vakantievieren nadat je lief is overleden?