BLOG | Ho-die-mi-hi-cras-ti-bi
Je gedachten hebben invloed op hoe je je voelt. Bij kanker kunnen deze gedachten alle kanten op gaan. Bewust omgaan met wat je denkt kan helpen om meer rust te vinden.
Je gedachten hebben invloed op hoe je je voelt. Bij kanker kunnen deze gedachten alle kanten op gaan. Bewust omgaan met wat je denkt kan helpen om meer rust te vinden.
De boodschap dat je niet meer beter wordt, zet je leven op zijn kop. Vragen, verdriet en onzekerheid kunnen je overweldigen. Deze meditatie bij Psalm 121 laat zien dat God ook op de moeilijkste momenten waakt over ons leven. Zijn zorg en nabijheid reiken verder dan onze levensweg op aarde.
Soms voelt het alsof je opnieuw wordt teruggeworpen. Toch vraagt elke tegenslag om opnieuw opstaan en doorgaan. Hoop en veerkracht helpen om steeds weer verder te gaan.
Iedereen krijgt te maken met tegenslag en moeilijke momenten. Veerkracht helpt om na een val weer op te staan en door te gaan. Het is iets wat je kunt ontwikkelen door ervaring en bewust oefenen.
Een diagnose kanker zet je leven volledig op z’n kop. Je wordt geconfronteerd met veranderingen en beperkingen. Langzaam begint het proces van vallen en weer opstaan.
Het woord ‘palliatief’ roept vaak direct angst en verwarring op. Toch betekent het niet alleen sterven, maar juist ook leven met de ziekte. Het laat zien hoe belangrijk woorden zijn in een moeilijke periode.
Verdriet hoort bij het leven, maar je hoeft het niet alleen te dragen. De Bijbel laat zien dat God onze tranen ziet en ons uitnodigt om met al onze pijn naar Hem toe te gaan. Deze meditatie over Psalm 56 biedt troost aan iedereen die verlangt naar een veilige plaats om uit te huilen.
Herinneringen aan kanker kunnen onverwacht terugkomen. Deze flashbacks brengen vaak emoties opnieuw naar boven. Het vraagt tijd en aandacht om hiermee om te leren gaan.
Wim van Dam was één van de deelnemers van de bezinningsreis naar Frankrijk. Wim leeft al jaren met kanker en voor onder andere zijn zoons en andere familie en vrienden vond hij het mooi om een filmopname te maken om zo iets tastbaars na te laten.
Het boek gaat over de periode waarin Alcira, de dochter van Monique, botkanker heeft van haar 12e tot en met haar overlijden op 16-jarige leeftijd. Het boek geeft een indringend beeld van het proces waar een gezin doorheen gaat als een kind kanker krijgt. Een moeilijke weg van behandelingen en de amputatie van haar been. Alcira krijgt veel te incasseren, maar ze is moedig en houdt zich hardnekkig vast aan het leven. Ook als de kanker na anderhalf jaar voor de tweede keer toeslaat – zonder zicht op genezing – zoekt Alcira naar manieren om te leven.