Leven met kanker,

na kanker, betekent

vallen, opstaan, terugvallen.

Zoals het leven was,

zo zal het leven niet meer zijn.

Nieuwe keuzen moeten worden gemaakt,

van het bekende in het onbekende.

Vragen komen boven:

hoe nu verder,

heeft het zin verder te gaan?

Bijzonder wanneer juist op die momenten

mensen opduiken,

die jouw moeite, worsteling, kwetsbaarheid zien,

stil zijn, luisteren.

Zomaar zijn er ogen die jou zien,

oren die jouw verhaal horen.

Zomaar zeggen wat je voelt,

wat je deert, wat je diep in je ziel heeft bezeerd.

Vertellen verzacht,

vertellen bevrijdt,

vertellen geneest.

Zoeken, ontvangen,

erkenning, herkenning

geeft moed, geeft kracht.

Onverwachts komt God jou

door die ander tegemoet.

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink