De ene dag stond Sijbrand Alblas nog op de kansel om als theologiestudent te ontdekken hoe het is om predikant te worden en de andere dag kreeg hij te horen dat hij teelbalkanker had. “Ik worstelde met God en had veel vragen. ‘Waarom overkomt mij dit?’ Maar ook heb ik God ervaren als: ‘Ik ben erbij.’ Het is de basis geworden van waaruit ik nu ook dominee kan zijn. En zelfs de basis voor mijn hele verdere leven.”

De diagnose teelbalkanker

Sijbrand Alblas woont samen met zijn vrouw Marianne en twee kinderen, IJsbrand en Hanna, in Drachten. Al zo’n twaalf jaar is Sijbrand betrokken bij stichting Als kanker je raakt. “In die tijd was ik theologiestudent. De ene dag stond ik nog op de kansel om te ontdekken hoe het is om predikant te worden, en de volgende dag voelde ik me niet goed. Ik ben naar het ziekenhuis gegaan. Daar kreeg ik te horen dat ik teelbalkanker had.”

Nadenken over God en deze wereld

Kanker zette het leven van Sijbrand in één klap helemaal op zijn kop. “Ik kreeg chemokuren, in totaal heb ik drie kuren gehad. Ik denk dat ik ongeveer een jaar eruit ben geweest. Dat was een periode die veel impact heeft gehad op mijn leven. Je zou kunnen zeggen dat er een leven vóór de kanker was en een leven erná. Maar in die periode van ziek zijn, heb ik ook ontdekt dat er een grond is onder mijn bestaan.

Als theologiestudent was ik veel bezig met het nadenken over God. Hoe zit deze wereld in elkaar? Wat kan ik eigenlijk met God? Wat is er waar van alle Bijbelverhalen? Toen ik daar op het ziekenhuisbed lag, kon ik helemaal niets met die vragen. Maar ik heb mogen ervaren: ‘Er is een grond onder mijn bestaan. Er is een houvast.’”

“Er is een grond onder mijn bestaan.”

“Ik heb God ervaren als: ‘Ik ben erbij.’ Die ervaring heeft mij ontzettend veel gegeven. Het is de basis geworden van waaruit ik nu ook dominee kan zijn. Het is zelfs de basis geworden voor mijn hele verdere leven.”

Kanker en identiteit

Toen Sijbrand kanker kreeg, had de ziekte niet alleen impact op hemzelf, maar ook op zijn omgeving. “Gelukkig heb ik in die tijd ook veel steun gehad aan familie, vrienden en mensen in de buurt. Maar ik merkte ook dat ik kankerpatiënt was. Heel veel ging daarover en het vormde een groot deel van mijn identiteit. Soms vond ik dat heel lastig.

Het hielp me als alle bezoekers in het ziekenhuis even weg waren en we als patiënten gewoon met elkaar waren. Dan was ik namelijk ineens niet meer bijzonder als kankerpatiënt, maar was ik weer even die theologiestudent. Dan hadden we ook andere gesprekken.”

“Ik merkte dat het fijn is om met lotgenoten te praten.”

“Ik merkte dat je heel veel herkent in elkaars proces. Vaak heb je aan een half woord van een lotgenoot al genoeg, want je weet veel beter waar de ander doorheen gaat. Ik merkte dat het heel fijn is om met lotgenoten te praten, omdat je heel veel steun kunt hebben aan elkaar en ervaringen kunt delen. Dat geeft ook lucht en ruimte.”

Ontstaan YOUNG: jongvolwassenen met kanker

“Toen ik ziek was, kreeg ik de vraag of ik in contact wilde komen met de stichting Als kanker je raakt. Ik liep stage in een gemeente in Rotterdam Nesselande en daar was Rita Renema ook aan verbonden. Rita was toen de directeur van stichting Als kanker je raakt en zij vroeg of ik met hen mee wilde denken, en zelfs of ik bestuurslid wilde worden.

Ik heb toen tegen het bestuur gezegd dat ik best wil meedenken en meewerken aan de stichting. Maar dat ik ze niet minder werk ga geven, maar juist meer werk. Ik wilde iets betekenen voor jongvolwassenen die net als ik geraakt zijn door kanker.”

Dezelfde worstelingen met God

“Die ruimte voor jongvolwassenen kwam er bij de stichting. Ik mocht YOUNG opzetten. YOUNG is er in het bijzonder voor jongvolwassenen tussen de 18 en 35 jaar die kanker hebben. Het was heel bijzonder om dat op te zetten, want ik merkte in de gesprekken dat ik zelf ook veel herkende in de ervaringen van andere jonge mensen met kanker, ook in dezelfde worstelingen met God.

‘Is God erbij? Waarom overkomt mij dit? Hoe zit het eigenlijk in elkaar?’ Deze vragen kwamen ook bij andere jongvolwassenen veel naar boven. Dus we herkenden veel van elkaars worstelingen. Maar we konden ook samen gigantisch veel lachen om dingen die we meemaakten, om dingen die gebeurden.

We merkten in die gesprekken dat we zo verbonden met elkaar waren, dat je soms zelfs dingen kon delen in gesprekken die je niet deelde met mensen die je al jarenlang kende, omdat je zoveel hebt wat je samen bindt. Het gaf mij veel kracht en steun. Ik merkte ook dat het andere jongvolwassenen heel goed deed om hier samen over te praten. Dat heeft voor mij ontzettend veel betekend. Daarbij weet ik van anderen dat ze daar ook veel steun aan hebben gehad.”

“Lotgenoten durven alles aan elkaar te vragen.”

Sijbrand wil graag het verhaal delen van Esther. “Helaas is zij inmiddels overleden. Esther was een vrouw van 42 en is echt een vriendin geworden. Met Esther heb ik veel gesprekken gehad. We herkenden veel bij elkaar, ook van de worsteling die je kunt hebben met kanker en het geloof daarin. ‘Waarom overkomt ons dit? En hoe zit het eigenlijk in elkaar?’ We hadden ook veel steun aan elkaar.

Esther vertelde me een keer dat mensen het lastig vonden om nog een echte vriendin van haar te kunnen zijn. Haar verhaal is zo heftig, dat alles wat haar vriendinnen meemaken eigenlijk maar bananenschilletjes zijn, en dus niet zoveel voorstelt in vergelijking met wat Esther allemaal meemaakte. Esther zei toen: ‘Ik voel de behoefte aan mensen die echt een vriendin of vriend kunnen zijn, die ook hun verhaal met mij durven te delen.’

“Eigenlijk zijn we gewoon eventjes een vriend of vriendin voor elkaar.”

Zo is die band tussen ons gegroeid. Juist omdat we allebei konden vertellen wat we op ons hart hadden. Zij vroeg ook altijd: ‘Hoe is het met jou? En waar ben jij druk mee?’ Ook al waren het heel andere dingen dan waar zij druk mee was.

Dat maakt de stichting heel uniek, dat je die ruimte hebt om elkaar echt te leren kennen. Je durft alles aan elkaar te vragen en vaak heb je aan een half woord al genoeg. Dat geeft ontzettend veel kracht en energie om dit te kunnen blijven doen. Eigenlijk zijn we gewoon eventjes een vriend of vriendin voor elkaar.”

Elkaar hoop geven

“Ook heb ik nog contact met Boaz, een jongeman die net als ik teelbalkanker heeft én theologiestudent is. Eens in de zoveel tijd bellen we met elkaar en dan praten we bij. We herkennen ongelooflijk veel in elkaars verhaal. Het mooie voor hem is dat ik al tien jaar verder ben in het proces, dus waar hij doorheen gaat heb ik vaak ook meegemaakt. Dan kan ik hem vertellen dat het erbij hoort, dat het niet aan hem ligt, maar aan de situatie.

Boaz is nu weer aan het herstellen en opbouwen. Maar ik weet hoe lastig het is dat je dan keuzes moet maken, en dat je heel slecht kunt plannen. Of dat het maar de vraag is of de dingen die je wilt doen, ook echt kunt doen. Ook dat hoort er allemaal bij. Maar het is nodig om uiteindelijk weer verder te kunnen komen. Zo kan ik hem een beetje perspectief geven en hoop voor hoe het verder kan lopen.”

“Met mijn verhaal kan ik iets betekenen voor een ander.”

Zo geven we elkaar weer kracht. En omdat ik veel van mezelf in zijn verhaal herken, beleef ik mijn verhaal ook weer een keer. Ik vind het heel bijzonder om mijn verhaal te kunnen delen. Dan ben je even verbonden en kun je iets betekenen voor een ander.

Zo voelen mensen zich minder eenzaam en draag je het even samen. Dat vind ik zelf heel bijzonder, dat je het een klein stukje echt samen kunt dragen en dat niemand daarin alleen hoeft te zijn.”

Ontmoet jongvolwassenen met kanker bij YOUNG

Ben jij tussen de 18 en 35 jaar en ben je zelf of in je omgeving ook geraakt door kanker? Ontdek wat contact met lotgenoten voor jou kan betekenen. Neem deel aan een YOUNG-meeting. Bekijk de pagina voor jou, of check onze agenda en schrijf je meteen in voor het eerstvolgende (online) ontmoetingsmoment.

Word maandelijkse donateur van stichting Als kanker je raakt

Delen is helen. Word maandelijkse donateur van stichting Als kanker je raakt. Wij bieden een warme schuilplaats voor lotgenoten: een ontmoetingsplek waar we mensen bemoedigen vanuit de liefde van God. Samen met donateurs zoals jij geven we mensen nieuwe hoop.