Onder de paraplu: Leo Vroegindeweij

Onder de paraplu dit keer Leo Vroegindeweij, als vrijwillger betrokken bij de organisantie van de benefietconcerten.

Op welke manier ben jij door kanker geraakt?
Bij mijn vrouw Tiny werd in 1984 melanoomkanker geconstateerd. In 2006 kwam de ziekte terug en had zij metastasen van de eerdere melanoom. Na een periode van ruim twee jaar, waarin wij samen nog een heel goede tijd mochten hebben en ons geloof werd versterkt, overleed zij in november 2008. Sinds 2019 heb ik zelf prostaatkanker, waarbij gelukkig geen uitzaaiingen zijn geconstateerd.

Hoe ben je met de stichting Als kanker je raakt in aanraking gekomen?
Ik ben in 2012 in aanraking gekomen met de stichting doordat ik werd benaderd voor de functie van penningmeester. Als kanker je raakt bestond toen 1,5 jaar. Toen ik voor deze functie werd gevraagd, heb ik wel even getwijfeld en mezelf de vraag gesteld of ik wel telkens geconfronteerd wilde worden met kanker.

Wat heeft de stichting voor jou betekend? Hoe heeft het jou geholpen?
De focus van de stichting ‘Wat doet het krijgen van kanker met je geloof?’ en ‘Hoe kan het geloof helpend zijn in tijden van ziekte en rouw?’ heeft mij getriggerd en vind ik één van de meest waardevolle aspecten van Als kanker je raakt. Tijdens één van de landelijke ontmoetingsdagen waarbij ik aanwezig was, hield Manu Keirse een lezing die mij zeer heeft aangesproken.

Wat is jouw rol bij de stichting?
Na een aantal jaren penningmeester te zijn geweest, heb ik eind 2016 besloten hiermee te stoppen. Sinds 2015 organiseer ik, samen met Mathilde, de benefietconcerten en dit geeft veel voldoening. Vaak verzorg ik tijdens deze concerten de opening en sluiting en probeer ik onze bezoekers een boodschap mee te geven. Tijdens het laatste concert op 1 november 2019 in de Breepleinkerk in Rotterdam stond ik er opeens zelf als patiënt, dat was aangrijpend. Inmiddels hebben we door het land heen 13 benefietconcerten mogen organiseren en we hopen dat, als de Covid-19 maatregelen dit weer toelaten, er nog vele mogen volgen.

Vind je dat de stichting voldoende doet voor mannen?
In eerste instantie vind ik dat de stichting er is voor iedereen. Maar we zouden bijvoorbeeld wel een bijeenkomst enkel voor mannen met kanker kunnen organiseren. Misschien is dit voor sommige mannen iets laagdrempeliger en vindt men gemakkelijker (h)erkenning bij elkaar.

Waarom zou je mensen aanraden om contact op te nemen met de stichting?
De stichting kan zeker helpend zijn in de verwerking van je ziekte of rouw. Persoonlijk heb ik ervaren dat je niet in je verdriet moet wegkwijnen, maar dat je een boodschap hebt te verkondigen. Als vrijwilliger vind ik het waardevol om iets voor ‘je reisgenoten onderweg’ te kunnen betekenen. Het belang van de stichting is voor mij: ‘Ondanks alles, verlies niet je vertrouwen!’

Onder de paraplu: Cornelie Poortvliet

Onder de paraplu dit keer Cornelie Poortvliet, als vrijwilliger betrokken bij de organisatie van de Young ontmoetingsdagen.

Op welke manier ben jij door kanker geraakt?
In juni 2016, ik was toen 24 en net bevallen van onze oudste zoon, kreeg ik de diagnose Hodgkin, stadium 2. Hierna volgde een lang en zwaar traject van acht chemokuren, bestralingen en een revalidatieproces. ‘

Hoe ben jij in aanraking gekomen met de stichting Als kanker je raakt?
Mijn schoonmoeder tipte me op de stichting door een advertentie in een christelijk tijdschrift en vervolgens wees Tannie Blankenstijn (ook betrokken als vrijwilliger) mij ook op deze stichting.

Wat heeft de stichting voor jou betekend?
De stichting heeft voor mij en mijn man heel veel betekend. Samen bezoeken we de Young ontmoetingsdagen trouw. We voelden ons écht begrepen en gehoord door de lotgenoten die we ontmoetten. We hebben goede vertrouwelijke gesprekken, waarin God ook een grote rol speelt. Het was en is voor ons helpend in de verwerking van deze periode die onderdeel is geworden van ons leven.

Wat is jouw huidige rol bij de stichting?
Samen met Sijbrand Alblas organiseer ik de Young ontmoetingsdagen.

Wat doet Young en voor wie is het bedoeld?
Young is er voor jong volwassenen in de leeftijd van 18 tot en met 35 jaar die in hun directe omgeving geconfronteerd worden met kanker. Dit kan betekenen dat je zelf kanker hebt of hebt gehad, óf dat je vader of moeder, man of vrouw, broer of zus, of iemand anders die je lief is door kanker is geraakt. Young is er zeker ook voor de jong volwassenen die een dierbare hebben verloren aan kanker.

Onder de Paraplu: Klaske Pennink

Een vrijwilliger van Als kanker je raakt stelt zich voor…

Wie zit er onder de paraplu?
Mijn naam is Klaske Pennink en ik woon in Kapelle (Zeeland).

Hoe zet je je in voor Als kanker je raakt?
Ik beheer de mailboxen van de website van Als kanker je raakt en één keer per jaar organiseer ik, samen met Tannie, een ontmoetingsdag in Zeeland.

Wanneer werd je door kanker geraakt?
In 2008 heb ik kanker gekregen en in 2013 heeft mijn man kanker gekregen. Hij is daar helaas in 2015 aan overleden. Nadat ik zelf kanker heb gehad kwam ik in aanraking met Rita Renema, en via haar ben ik bij een regionale en bij de landelijke ontmoetingsdagen geweest. Het is fijn om daar mensen te ontmoeten die in dezelfde situatie verkeren en om elkaar te bemoedigen.

Wat wil je aan anderen meegeven die door kanker geraakt zijn?
De volgende Bijbeltekst is voor mij altijd een bemoediging: “En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat gij boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat gij ertegen bestand zijt” 1Cor. 10:13b
God is er altijd bij en Hij geeft kracht om dát aan te kunnen wat op mijn weg komt.