Welkom op de landelijke ontmoetingsdag ‘Geraakt door verlies’

Op 27 oktober 2018 is de Landelijke Ontmoetingsdag ‘Geraakt door verlies’. Deze dag is voor iedereen die een dierbare heeft verloren aan kanker of aan een andere ziekte. Ook naasten zijn van harte welkom.

Het thema is: “Geraakt door verlies” met als subthema “de onvoorspelbaarheid van rouw”

Wanneer iemand van wie je houdt, is overleden, is dit één van de meest ingrijpende gebeurtenissen in je leven. Er is rouw in je hart, de wereld om je heen lijkt stil te staan. Niets is meer zoals het was. Gevoelens van verdriet, boosheid, lusteloosheid, eenzaamheid, schuld of wanhoop kunnen je overvallen. Ook lichamelijke klachten kunnen optreden. Deze gevoelens en klachten kunnen verwarrend en vermoeiend voor je zijn. Maar weet dat dit soort reacties horen bij dat ene woord: Rouw.

Als kanker je raakt organiseert daarom op 27 oktober 2018 een Landelijke Ontmoetingsdag.

Deze dag is voor iedereen die een weg zoekt in het leven met het verlies, maar ook in het leven dat weer verder gaat. Verdriet om het verlies van een dierbare zal ieder op eigen wijze ervaren en uiten. Er bestaat geen tijdslimiet voor. Van belang is dat je jezelf de ruimte en tijd gunt om verdriet te hebben en een nieuw evenwicht te vinden.

Programma
10.00 uur  Ontvangst met koffie/thee
10.30 uur  Aanvang programma met o.a. korte overdenking ds. Arie v.d. Veer, gastspreker ds. Pieter Both en muzikale begeleiding o.l.v. Trudi Bos
12.45 uur  Heerlijke lunch aansluitend gelegenheid voor ontmoeting, individueel gesprek, gebed en/of een wandeling
14.00 uur  Gezamenlijke afsluiting

Onze gastspreker is ds. Pieter Both. Pieter is predikant en leraar op een middelbare school. Hij was 32 jaar toen plotseling zijn vrouw overleed en hij overbleef met drie kleine kinderen. Naar aanleiding van deze gebeurtenis heeft hij o.a. het boek ‘Dag zeggen, dolen in rouw’ geschreven.

De dag wordt geleid door Annette Westerhuis.

Er is verspreid over de dag ruimte en gelegenheid om verder over het thema na te denken of door te praten. Misschien alleen of misschien juist met anderen. Gesprek, gebed en nazorg zal worden verzorgd Anneke van Etten. Alle begeleiders van deze dag zijn zelf geraakt door verlies.

Locatie
Het Brandpunt, Postweg 18, 3941 KA Doorn.

Kosten?
Wij bieden je deze dag gratis aan, maar maken zelf wel kosten. Het hoeft natuurlijk niet, maar het zou mooi zijn als je een vrijwillige bijdrage wilt geven. Je helpt ons daar enorm mee. Je eventuele bijdrage is welkom op banknummer: NL55RABO0160462576 t.n.v. de stichting Als kanker je raakt onder vermelding van ontmoetingsdag en datum.

Meer informatie en/of aanmelden

Op onze site www.alskankerjeraakt.nl kun je je aanmelden. Iedereen is welkom!

Moeheid na kanker: een lichaam van lood

Moeheid na kanker is een bekend verschijnsel maar helaas is er nog veel onbegrip. Het is moeilijk bespreekbaar omdat het lastig is woorden te vinden om die speciale moeheid te beschrijven. Het houdt bovendien lang aan, ook jaren na de behandelingen. En moeheid is lastig om mee te leven, het verstoort je lichamelijke vermogens, je concentratie, stemming en relaties. Maar je kan ermee leren omgaan!

Conflict tussen hoofd en lijf
Door de moeheid is er vaak een conflict tussen wat je wil en wat je daadwerkelijk kan. Je hoofd is als het ware nog ingesteld op “vroeger”. Toen kon je “gewoon” even dit en “gewoon” even dat doen. Je kon je plannen uitvoeren zonder dat je lijf opeens protesteerde en aanvoelde als lood. Na kanker is het leven vaak anders. Hoe anders verschilt van persoon tot persoon. De een heeft meer last van de gevolgen dan de ander. Bij de een houden ze aan en bij de ander verdwijnen ze langzamerhand. Er komt wel meer erkenning voor de late gevolgen van kanker.

Energiebeperking
Zelf ben ik moeheid na kanker anders gaan benoemen: leven met energiebeperking. Moeheid roept bij veel mensen toch een ander beeld op. Even een goede nacht en het is weer over… En hoewel het 5 jaar na kanker bij mij gelukkig wel verbeterd is; het is nog steeds een leven met andere grenzen, andere mogelijkheden. Het besef dat het echt anders was geworden en dat ik daarmee moest leren omgaan, was helpend. Het verlangen dat anderen jou begrijpen is er niet meer zo. Het is zoals het is, ik heb geleerd meer balans aan te brengen in mijn agenda. Daar horen rustige dagdelen nu ook bij. Je leert vanzelf wie daarmee om kunnen gaan en wie niet.

Acceptatie, anders denken
Die acceptatie kwam niet vanzelf, het kostte tijd. Tijd om nieuwe grenzen te ontdekken, met vallen en opstaan. Tijd om mijn eigen gedachtepatronen over moe zijn, eigenwaarde te ontrafelen. In mijn praktijk hoor ik ook van andere ex-patiënten verschillende lastige innerlijke stemmen en overtuigingen. Het is niet helpend om dat negatieve veroordelende stemmetje in je hoofd gelijk te geven: “Nou moet het toch es over zijn” of “Ik moet nu toch weer normaal zijn” of “Wat ben je toch een zeur!” “Wees dankbaar dat je nog leeft” e.d. Jezelf inwendig opvreten en uitschelden kost ook nog eens energie. Zeker als anderen in je omgeving dit negatieve stemmetje ook nog bevestigen, is het moeilijk positievere geluiden ertegenover te zetten. En voor je het weet, ga je erin mee en ga je weer (ver) over je grenzen… Maar je kan wel veranderen! Zelf erkennen dat je veranderd bent en onderzoeken (eventueel met professionele hulp) hoe jij met jouw energiebeperking omgaat, is heel belangrijk. Pas dan kan je veranderen en je leven zo aanpassen dat het beter gaat.

Omgaan met energiebeperking
Zelf heb ik o.a. veel gehad aan PPT (prioriteit, plan, tempo) en het herkennen van de Boom-bust-cyclus. Dat laatste is namelijk een valkuil waar veel ex-patiënten in vallen. Je voelt je een dag goed en gaat meteen eens al die achterstallige dingen doen… liefst in stevig tempo… en je bent volkomen gevloerd… Herstellen van die uitbarsting van activiteiten duurt lang. Dat is te voorkomen. Je maakt een lijst van wat er moet gebeuren en bepaalt wat prioriteit heeft. Dan ga je plannen hoe je het gaat doen, beginnend met belangrijkste. Je kijkt of er dingen zijn waarbij je hulp kan vragen (en dat is geen schande!). De uitvoering doe je in een niet-uitputtend tempo, dus je bouwt ook rust in. Of noem het hersteltijd als je een hekel hebt aan dat woord. Langzamerhand kan je gaan uitbreiden, langere periodes inplannen, je ontdekt zelf wat past bij jou. En soms “kies” je ook voor activiteiten die je gegarandeerd te veel zullen kosten. Dan plan je extra rust in. Of er gebeuren onverwachte dingen waardoor je je plan toch niet kan volgen. Dat is niet erg; dat hoort bij het leven. Dan kan je het plan aanpassen en heroverwegen. Het is anders leven maar als je volhoudt, een leven dat past bij jou. Ik vind het mooi als cliënten na verloop van tijd weer beter zicht hebben op wie ze zijn, wat ze kunnen en daardoor blijer en krachtiger in het leven staan.

Wijnanda Heslinga
Beeldend counselor en kunstenaar
www.schildertaal.nl

Gelezen: Slotcouplet van Sander de Hosson

“Geneeskunde is soms genezen
vaak verlichten
altijd troosten..” (Cicely Saunders)

Zo werkt, vertelt en schrijft longarts Sander de Hosson in zijn boek “Slotcouplet”.
Hij behandelt patiënten met een ongeneeslijke ziekte, mensen die in een laatste levensfase zijn gekomen. Het gaat over sterven, maar vooral over het leven voor het sterven.

Leven vanuit belangrijke waarden. Die je gegeven worden vanuit hulpgevers, die daarop gericht zijn, maar ook voor jou als zieke mens. Ondanks je afhankelijkheid van de medische kennis, medicijnen of behandeling, mag je samen zoeken naar dat wat voor jou als mens van waarde is. En dat beschrijft Sander de Hosson in persoonlijke ervaringen en in veel verschillende verhalen.

Het raakte mij, toen ik hem ‘live’ een keer heb horen vertellen op een symposium over palliatieve zorg. Het laat eens een andere kant zien van de belevingswereld van iemand die zorg over je draagt.
Maar het laat ook de kant zien hoe leven waardevol kan zijn en hoe je als zieke mens, nog kleur kan geven aan je leven. Een boek met verhalen die je ontroeren, je kunnen confronteren, maar ook een nieuwe kijk geven op ziekte, leven en sterven.

Lees niet alle verhalen achter elkaar; dat was voor mij wat teveel; tenslotte is er “voor alles een tijd”. Een boek dat je laat nadenken en al inspireert in de eerste zin van zijn voorwoord: “Leven toevoegen aan de dagen, niet dagen aan het leven”.

Dorien Koetsier

Als je moe bent

Iedereen is wel eens moe.
Een belangrijke vraag is: waarvan?

Ben je moe, omdat je hard hebt gewerkt?
Of ben je moe omdat je de spanningen die er in je leven zijn niet meer aan kan?

Moe kun je zijn op vele manieren. Je kunt gezond moe zijn. Je lichaam heeft rust nodig. Na een nachtje slapen is het weer helemaal over. Je kunt ook geestelijk moe zijn. Innerlijk ben je op. Je kunt het leven niet meer aan. Je hebt geen energie meer.

Soms is het een combinatie van beide. Je lichaam wil niet meer maar ook de bezieling is uit je leven.

Soms kun je moe zijn en je weet niet waardoor het komt. Je begrijpt niet waarom het uit bed komen al moeheid veroorzaakt. Het overkomt mensen die later blijken ziek te zijn, maar ook veel mensen die ziek zijn geweest. Je bent hersteld, maar je blijft ontzettend moe.

Mensen die vaak moe zijn komen ook vaak alleen te staan. Energiegebrek kost je kennissen en vrienden. Je gezin moet zich aanpassen. Je vrije tijd wordt anders besteed dan vroeger. Ook in de kerk ben je er niet altijd meer.

Moe zijn heeft vele kanten. En vele gevolgen.

Als jij moe bent, is het goed je af te vragen: waardoor ben ik nu moe? Waarom voel ik me zo?

Jezus heeft ooit de beroemde woorden gesproken: ‘Komt naar Mij, jullie die vermoeid zijn’. Dat is een geweldig woord. Ieder die moe is, mag bij die uitnodiging zijn oren spitsen. Want Jezus heeft er verstand van. Hij weet wat moe zijn is. En niet alleen lichamelijk moe zijn. Hij is ook geestelijk vermoeid geweest. Op het laatst kon Hij niet meer.

Weet je wat ik fijn vind? Moe zijn is normaal niet iets waarvoor je kiest. Het overkomt je om allerlei redenen. Maar van Hem is het een bewuste keuze geweest. Hij, die alle geluk van de hemel bezat wilde vermoeidheid, uitputting, tranen en verdriet ervaren. Hij wilde worden zoals wij. Ons leven delen. Ook ons moe zijn. Moe van zoveel dingen.

Jezus zegt: ‘Kom naar Mij’.

Als er Eén is die mij begrijpt, dan is het Hij. Als er Eén mij kan helpen dan is Hij het. Hij kan mij genezen. Maar word ik niet beter: Hij kan me energie geven terwijl ik geen conditie meer hebt. Geestelijke kracht als ik lichamelijk zwak ben.

En dan nog iets:
Wat ik ook bedenk is dat Hij moe is geweest door mij. Niet in de eerste plaats van en door een ander, maar door mij. Toch zegt Hij tegen mij: ‘Kom naar Mij’. Is dat niet geweldig!

Het moeten leven met weinig energie wordt zo nog rijker dan 16 actieve werkuren per dag zonder Hem.

Ds. Arie van der Veer

Terugblik benefietconcert in Zwijndrecht op 15 juni

Op 15 juni werd er in de Bethelkerk in Zwijndrecht weer een benefietconcert gehouden t.b.v. Als kanker je raakt. Er kan blij en dankbaar op worden teruggekeken, want de kerk was bijna tot de laatste plaats bezet en het publiek kon genieten van een mooi en gevarieerd programma.

Onze dank gaat uit naar de koren Chr. Reiskoor ‘Holland Zingt’ en Gospel Unlimited, de 14-jarige soliste Sterre van Boxtel en de musici Bert Kruis (orgel), Jan Lenselink (piano) en Severin van Dijk (fluit), die spontaan hun belangeloze medewerking hebben aangeboden. Mede hierdoor heeft deze avond voor Als kanker je raakt het prachtige bedrag van € 3.500,- opgebracht.

Inmiddels zijn de voorbereidingen voor twee nieuwe benefietconcerten in het voorjaar 2019 alweer in volle gang. Alle informatie hierover vind je in de nieuwsbrief van november.

 

 

 

 


Samen met ons een benefietconcert organiseren?

Graag willen wij op meerdere plaatsen in het land benefietconcerten organiseren. Hiermee wordt Als kanker je raakt niet alleen financieel ondersteund, maar dit is ook een mooie gelegenheid om onze naamsbekendheid te vergroten.

Wij zijn daarom op zoek naar koren die het leuk vinden om samen met ons een benefietconcert te organiseren. Dus ben je lid van een koor dat openstaat voor dergelijke initiatieven en wil je meer informatie? Neem dan contact op met Mathilde de Wit, tel. 06-22218488 of mathildedewit@alskankerjeraakt.nl.

Leo Vroegindeweij
Mathilde de Wit-van Weelde

Moeheid

Moeheid

veelbesproken woord

herkenbaar voor iedereen

 

moeheid

na kanker

moeilijk uit te leggen

 

onaanraakbaar

niet te vatten, te definiëren

 

moeheid

onverwachts

zonder enige waarschuwing

 

extreme moeheid

in je lijf

 

tast het hele wezen aan

 

conflict tussen

kunnen en willen

 

lichamelijk herstel

anders dan gedacht

 

zoeken

naar nieuwe

eigen mogelijkheden

 

vraagt tijd, moed, ruimte

 

Uit het boek ‘Als kanker je raakt’, geschreven door Rita Renema-Mentink