Benefietconcert met Christelijk Regiokoor ‘Adonai’

adonaiOp zaterdag 13 februari 2016 zal er opnieuw een benefietconcert georganiseerd worden t.b.v. Als kanker je raakt. Dit concert zal plaatsvinden in ‘De Lichtkring’, De Dreef 1 in Nieuwerkerk a/d IJssel. Deze kerk staat bekend om zijn prachtige akoestiek én om zijn bijzondere, in 1895 gebouwde, Bishop orgel. 

Medewerking zal worden verleend door het Christelijk Regiokoor ‘Adonai’ uit Waddinxveen o.l.v. Peter Burger. Dit bekende en enthousiaste koor heeft ruim 100 leden en is in de wijde regio veel gevraagd.

Verder zal medewerking worden verleend door de bekende solist Lucas Kramer, André de Jager (orgel), Kees de Bruin (piano) en Elsemarieke den Hartogh (fluit). Zowel ‘Adonai’ als de genoemde musici hebben spontaan aangeboden belangeloos aan deze avond te willen meewerken.

De toegangsprijs bedraagt € 10,00 p.p. ( kinderen tot 12 jaar € 5,00 p.p.).

Kaarten kun je bestellen bij Mathilde de Wit, telefoon 0622218488 of e-mail: mathildedewit@alskankerjeraakt.nl

Je bent van harte welkom!

Als kanker je raakt op de radio

13 januari 2016  om 21.15 uur vertellen medewerkers van Als kanker je raakt over het werk van de stichting op Radio Klok.

Op 26 januari 2016 om 10.30 uur wederom een gesprek met medewerkers van de stichting maar dan op radio Ridderkerk.

ROUW IN MIJN HART Ontmoetingsdag op 29 januari

Onder het thema ‘Rouw in mijn hart’ organiseert de stichting Als kanker je raakt op vrijdag 29 januari 2016 een ontmoetingsdag. Deze dag is voor iedereen die een dierbare heeft verloren aan kanker en staat in het teken van ontmoeting, herkenning, bezinning en bemoediging.

Iemand van wie je houdt, is overleden. Eén van de meest ingrijpende gebeurtenissen in je leven. Er is rouw in je hart. De wereld om je heen lijkt stil te staan. Niets is meer zoals het was. Gevoelens van verdriet, boosheid, lusteloosheid, eenzaamheid, schuld of wanhoop kunnen je overvallen. Ook lichamelijke klachten kunnen optreden. Deze gevoelens en klachten kunnen verwarrend en vermoeiend voor je zijn.

Het doel van deze dag is ontmoeting, herkenning, erkenning en (geloofs)bemoediging. Het thema ‘Rouw in mijn hart’ wordt breed en afwisselend uitgewerkt, o.a. door gesprek, een creatieve workshop en het luisteren naar muziek. Ook is er, onder het genot van koffie/thee en een heerlijke lunch, volop gelegenheid elkaar te ontmoeten.

Wij nodigen geïnteresseerden hartelijk uit deze dag bij te wonen. De insteek is laagdrempelig. Iedereen is welkom, ongeacht achtergrond of levensovertuiging. Er zijn geen kosten aan deelname verbonden. Graag wel vooraf aanmelden.

Waar en wanneer?

Rotterdam, vrijdag 29 januari 2016 van 10.30 tot 15.30 uur; plaats van ontmoeting is het OOK-centrum (Optimale Ondersteuning bij Kanker), Maasstadweg 90, 3079 DZ Rotterdam. Meer informatie en inschrijven.

De spreekbeurt van Femke

Naar aanleiding van de column van Tanja, werden wij nieuwsgierig naar de spreekbeurt van Femke en hebben we haar gevraagd of wij haar verhaal in onze nieuwsbrief mochten zetten. Femke vond dit goed. Ze vindt het super leuk dat zoveel mensen haar verhaal nu kunnen lezen, maar ook wel spannend. Femke is 11 jaar en zit in groep 8. In mei 2010 werd haar vader ziek en in januari 2012 is hij overleden. Femke vertelt hierover aan haar klas het volgende.

Mijn spreekbeurt heeft 7 hoofdstukken en dit zijn:

  1. Soorten kanker
  2. Cellen
  3. Chemokuur
  4. Kika
  5. Als kanker je raakt
  6. Geraakt door kanker
  7. Bij mij van heel dichtbij

1. Soorten kanker
Eigenlijk zijn er wel heel veel soorten kanker. Dat zijn onder andere borstkanker, huidkanker, alvleesklierkanker, darmkanker, schildklierkanker, eierstokkanker, leukemie en zo kan ik er nog heel veel opnoemen. Kanker is eigenlijk heel ingewikkeld, de ene is veel erger dan de andere. Maar leukemie is een heel erg groot raadsel, want van leukemie …… ja, je gelooft je oren niet, maar daarvan bestaan ook weer verschillende soorten. Zoals acute leukemie, dat betekent dat het er zomaar opeens is. En je hebt ook nog hersenleukemie en ga zo maar weer door. Maar eigenlijk komt het er op neer dat kanker een verschrikkelijke ziekte is.

2. Cellen
Er bestaan heel veel soorten cellen. Er zijn leuke vrolijke cellen en deze verdubbelen zich de hele tijd. Maar soms is er een hele gemene cel, de kankercel. Deze is niet aardig en vrolijk. Maar het probleem is dat de kankercel zich ook verdubbelt! En daar ga ik nu een verhaaltje over voorlezen.

3. Chemokuur
Een chemokuur kan in verschillende soorten. Het kan via infuus en via tabletten. Het infuus is natuurlijk veel sterker en tabletten zijn dan meestal ook bedoeld voor de nabehandeling in de hoop dat het niet weer terugkomt. Ze maken ook voor elk soort kanker en elk mens een speciale chemotherapie. Je moet het voorstellen als een smoothie, daar gaan allemaal gezonde dingen in. Zo is het ook met de chemotherapie. Er gaan allemaal dingen in om jou gezond te maken, alleen is de chemotherapie echt niet gezond. Dat klinkt best wel raar, maar het is toch zo. Je haar gaat uitvallen en je nagels vallen uit.
En het is heel slecht voor je hart, die wordt er helemaal slap van. Mijn vader is ook niet gestorven aan kanker, want daar was hij van genezen, maar door al die chemo werd zijn hart zwak en toen is hij overleden.

4. Kika
Kika is een stichting en dat staat voor ‘Kinderen Kanker Vrij’. Daar verzamelen ze zoveel mogelijk geld in om kinderen te helpen bij kanker. Je kunt er lid worden en elke maand geld geven. Met z’n allen strijden ze voor hun leven. Helaas overlijden er toch zo’n 25% kinderen aan kanker. Per jaar krijgen 500 tot 550 kinderen kanker. Daarvan overlijdt dan 25%. Er zijn 800 kinderen per jaar in behandeling. De website van Kika is: www.kika.nl

5. Als kanker je raakt
Als kanker je raakt is een christelijke organisatie die mensen wil helpen die kanker hebben of die iemand verloren hebben aan kanker. Mijn moeder is vrijwilliger bij deze organisatie. De website van Als kanker je raakt is: www.alskankerjeraakt.nl

6. Geraakt door kanker
Mijn moeder heeft daarnaast een eigen praktijk om psychosociale hulp te bieden aan mensen die geraakt zijn door kanker. Deze praktijk heet ‘Geraakt door kanker’ en is er voor iedereen die iets met kanker te maken heeft of heeft gehad. Iedereen is welkom. De website van ‘Geraakt door kanker’ is: www.geraaktdoorkanker.nl

7. Bij mij van heel dichtbij…..
(Aan de hand van onderstaande steekwoorden vertelde Femke over het ziekteproces van haar vader)

  1. In Hardenberg ontdekt
  2. Acute leukemie
  3. Ambulance UMCG
  4. Beenmergpunctie meerdere keren
  5. 4 x chemokuur
  6. Overgeven, meestal wel 3 x per dag
  7. Kaal

Tot zover de indrukwekkende spreekbeurt van Femke. Zij heeft er een 10 voor gehaald! Haar meester zei: ‘Ga nu maar niet denken dat ik vaker een 10 ga uitdelen, maar ik vond de spreekbeurt heel goed. En ik vond het vooral ook heel erg dapper.’ En dat was de klas helemaal met hem eens.

Leukemie …… eigenlijk heet het ‘stommemie’

‘Mam….we moeten binnenkort een spreekbeurt houden!!’ Het is dinsdag. Ik zie Femke al aan komen fietsen van school en sta in de deuropening om haar te begroeten. Femke komt al pratend het huis binnen, enthousiast als ze is. ‘Kom, doe eerst even je jas uit en pak je tas uit’, zeg ik. Dan pak ik even drinken en wat lekkers. Als we zitten begint ze opnieuw. De juf heeft een intekenlijst opgehangen in de klas en daarop mochten ze hun naam schrijven achter de datum waarop ze hun spreekbeurt willen houden. Femke heeft gekozen voor de eerste datum die er op de intekenlijst stond, want ze wist het onderwerp al. ‘Nou, vertel maar’, zeg ik. Femke: ‘Ik ga mijn spreekbeurt doen over leukemie.’

Een klein zinnetje. Om precies te zijn zeven woorden. Maar de uitwerking is groot. Er vliegt van alles door mijn hoofd. Vragen, herinneringen, beelden, momenten. Hoe zou Femke het ziek zijn en het overlijden van haar vader hebben beleefd?
Het is alweer 3 ½ jaar geleden. In welke groep zat ze ook alweer? Steeds weer merk ik dat er gaten in mijn herinneringen zitten omdat het er teveel waren om op te slaan. O ja, ze zat in groep 4. Ach, wat was ze nog maar klein. Hoe beleef je dan zoiets heftigs?

Femke kijkt mij met haar grote blauwe ogen aan omdat ze wacht op een reactie van mij. Uhm…..tjonge, even weer terug in het hier-en-nu en een reactie bedenken…… ‘Nou Femke, daar kun je vast veel over vertellen. Heb je al ideeën over wat je wilt vertellen?’ Een open vraag geeft haar ruimte om, open en enthousiast als ze is, te vertellen over alle ideeën die
in haar hoofd zitten en geeft mij de ruimte om te kijken wat ze van mij als moeder nodig heeft. Nou, ideeën heeft ze wel. Vertellen dat leukemie eigenlijk ‘stommemie’ moet heten volgens haar, want zo leuk is het niet! En waarom noemen ze het dan eigenlijk leukemie? Natuurlijk wil ze ook het boekje van chemo Casper mee en wil ze daar ook over vertellen en……
‘Ik begin nu alvast met een Powerpoint, mam, dus ik ga naar boven’ en weg is ze. Ik blijf achter op de bank met een hoofd vol, terug in mijn eigen achtbaan van gedachten, gevoelens en herinneringen. Fijn om even alleen te zijn. Ik gun mezelf even de tijd voor een ‘stilte na de storm’ alvorens ik mijn huishoudelijke taken weer op mij neem.

De weken erop werkt Femke op vrije momenten nog weer aan haar spreekbeurt en de datum waarop ze de spreekbeurt
mag houden, komt dichterbij. De Powerpoint is al af. Ik mocht hem al zien en het is prachtig geworden. Veel tekst heeft ze nog niet, maar volgens haar komt dat wel goed. Ze wil ook graag vertellen over mijn werk als psychosociaal therapeut voor mensen met kanker en ze wil mijn website ‘Geraakt door kanker’ laten zien. Ook wil ze vertellen over de stichting Als kanker je raakt, want dat is toch wel handig voor haar klasgenootjes. Stel je voor dat een klasgenootje later ook van iemand hoort dat die kanker heeft, dan weten ze dat allemaal al. We nemen de websites samen even door. En ook vraagt ze of ze een boek en een folder mee mag nemen van Als kanker je raakt. Dat kan ze dat mooi allemaal laten zien tijdens de spreekbeurt. Ik glimlach om haar enthousiasme.

Helemaal onder aan de tekst zie ik de regel staan: ‘Voor mij dichtbij’. ‘Fem….je hebt daar nog geen tekst staan. Wil je daar nog wat schrijven?’ ‘Ik weet het niet goed, mam, ik wil het uit mijn hoofd doen, gewoon wat er in mij opkomt. Of zou ik het dan vergeten?’ ‘Weet je’, zeg ik, ‘wat je ook kunt doen is een lijstje maken met steekwoorden en dan houd je die erbij als je het verhaal gaat doen. Dan lees je het niet voor, dus doe je het uit je hoofd, maar heb je wel hulpwoordjes.’ Dat vindt ze een goed idee en ze begint alweer te typen: kaal, chemo, ambulance,……

En weer eens wordt mijn hart gevuld met gevoelens van trots, vertedering, verwondering en respect over haar. Het overstijgt de gevoelens van pijn en verdriet over het feit dat ze geen vader meer heeft.
En dan is de dag….zij naar school, ik naar mijn werk. Dikke knuffel bij het hek. Succes!!! Je doet het vast super!!!

Tanja Duursma

PuinHopen

puinhopenBuiten is de storm verstild tot een zachte bries. Ik kijk en zie de puinhoop die de storm heeft achtergelaten. Af en toe wervelen de bladeren in het rond, dat komt door de wind. Maar ze vinden hun plek zodra de storm gaat liggen. Ik zie grote en kleine afgebroken takken, ze liggen overal verspreid. Wat een puinhoop heeft de storm achtergelaten. Een eindje verderop zie ik mannen van de gemeente aan het werk om de puinhoop op te ruimen. Bladeren worden bij elkaar geharkt en de afgebroken takken worden bij elkaar geraapt. Een grote machine staat klaar om alles te versnipperen en weer uit te spuwen. Zo kan de bezemwagen het gemakkelijk verwerken en is de straat weer vrij van het puin.

De storm in mijn binnenkamer is verstild. Ik kijk terug op roerige weken en maak de balans op van wat de storm heeft achtergelaten. Af en toe wervelen mijn emoties nog in mijn hoofd. Ik voel nog de pijn, het verdriet, de boosheid en ook mijn bezorgdheid zit er nog. Veel heftige emoties heb ik gevoeld. Maar ik ben aan het werk geweest om die emoties op te ruimen. Ik heb mijn moed bij elkaar geschraapt om al mijn emoties toe te laten. Klaar om mijn pijn, verdriet, boosheid en bezorgdheid te verpulveren. Zodat de pijn minder wordt en het een litteken is geworden.

De storm in mijn binnenkamer is uitgeraasd. De storm in mijn hoofd is gaan liggen. Mijn wervelende gedachten hebben hun plekje gevonden. Ik ben bevrijd van het puin en heb HOOP in mijn hart. En ik zie ruimte op het pad dat ik moet bewandelen.

©Nelleke Prins

Ik zal er zijn

Naar aanleiding van de overdenking van Ds. Arie van der Veer willen wij je graag onderstaand lied meegeven. Het is getiteld ‘Ik zal er zijn’ en is van de Christelijke band ‘Sela’. Het verwoordt de belofte van God, dat Hij er altijd voor ons is, in welke omstandigheden wij ook verkeren.

Ik zal er zijn

Hoe wonderlijk mooi is Uw eeuwige Naam,
verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim,
Uw naam is: ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.

Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

De toekomst is zeker, ja eindeloos goed,
als ik eens moet sterven, als ik U ontmoet.
Dan droogt U mijn tranen, U noemt zelfs mijn naam,
U blijft bij mij, Jezus, laat mij niet gaan.

‘Ik ben die Ik ben’ is Uw eeuwige naam,
onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij,
Uw naam is: ‘Ik ben’, en ‘Ik zal er zijn’.

O Naam aller namen, aan U alle eer,
niets kan mij ooit scheiden van Jezus, mijn Heer.
Geen dood en geen leven, geen moeite of pijn,
ik zal eeuwig zingen, dicht bij U zijn.

2016

Ik wil u een soort visitekaartje afgeven. Het visitekaartje van God. Voor het jaar 2016. Voor alle situaties van het leven. Dit is God, dit is Zijn Naam, bij Hem kunt u altijd terecht. Ooit maakte God Zijn Naam aan Mozes bekend. Mozes kreeg de opdracht om die Naam aan de Israëlieten bekend te maken en daarmee ook indirect aan de Farao van Egypte.

Ik ben de HERE.

Mozes, de gevluchte prins van Egypte, leefde alweer bijna 40 jaar in de woestijn. De prins had een nieuw leven opgebouwd. Hij was herder geworden en getrouwd met een niet-Joodse vrouw. Mozes was inmiddels 80 jaar. Zijn verleden lag ver achter hem. U weet dat dat een heel bijzonder verleden was. Hij was geboren als kind van Joodse ouders. Dwangarbeiders waren ze. Ze waren niet in staat hun zoon te houden. Hij werd te vondeling gelegd. Wonder boven wonder werd hij door een Egyptische prinses gevonden en geadopteerd.

Een geweldige toekomst lag voor hem. Maar het liep allemaal heel anders. Een buitenstaander zou zeggen dat hij zijn toekomst vergooid had, toen hij een woedeaanval kreeg en een Egyptenaar vermoordde. Hij kon het niet langer aanzien dat de Egyptenaren zo omgingen met zijn eigen volk. Hij moest vluchten. Maar dat was dus alweer 40 jaar geleden. Wat zal Mozes nog precies geweten hebben van het donkere lot van zijn volk?

Maar God wist dat wel. God zag en hoorde de ellende van dat volk. Daarom besloot Hij de nakomelingen van Abraham, Isaak en Jakob, te verlossen uit de slavernij. Namens Hem zou Mozes dat gaan doen. Hij had er de opleiding en bekwaamheid voor. Bij de berg Sinaï verscheen God aan Mozes. God stelde Zich aan Mozes voor als de God van zijn vader (Amram), de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob. Toen vertelde God over Zijn plan en de rol van Mozes daarin. Mozes had grote twijfels. Zouden zijn volksgenoten hem wel geloven? Wat was de invloed geweest van het schrikbewind dat de farao’s de afgelopen 40 jaar hadden gevoerd? Zou zijn volk God nog wel kennen en dienen? Hoe diep kan de duisternis van geestelijke slavernij zijn!

Mozes zei: ‘Stel dat ik naar de Israëlieten ga en tegen hen zeg dat de God van hun voorouders mij gestuurd heeft en ze vragen: ‘Wat is de naam van die God?’. Wat moet ik dan zeggen?’ Toen antwoordde God hem: ‘Ik ben die er zijn zal. Zeg daarom tegen de Israëlieten: ‘IK ZAL ER ZIJN heeft mij naar u toe gestuurd.’ (Exodus 3:13-14). Daarmee gaf God dus Zijn visitekaartje af. Toen maakte God Zijn Naam bekend. Een heel bijzondere Naam. Een Naam die wij in het Nederlands weergegeven hebben met ‘HERE’. De Hebreeuwse Naam was ‘Jahwe’.

Een wonderlijke Naam. Want eigenlijk is het geen Naam. Het is meer een werkwoordsvorm. Het betekent zoveel als: IK ZAL ER ZIJN. Maar daarom is het een heel diepzinnige naam. Het is meer een garantie. Het volk mag voor nu en voor altijd op God rekenen: IK ZAL ER ZIJN. God is niet alleen een God van het verleden, van hun voorouders, maar ook van het heden. Nu zij slaven zijn geworden. Nu God hen oproept zich te bevrijden en te ontsnappen uit de slavernij. Ze staan er in hun ellende niet alleen voor. Nu niet. Nooit niet.

God heeft geen roepnaam, maar een ‘doe-naam’. Niet wat wij van God denken, laat Hij in Zijn naam naar voren komen, maar wat Hij gedaan heeft en wat Hij doet en gaat doen. Gods naam is een soort eigennaam. De Naam die niet wij, maar Hij aan Zichzelf heeft gegeven. God maakt Zich bekend met een Naam die een altijd geldende boodschap namens God is. Dit is Zijn Naam. Zo wil Hij bekendstaan. Dat is wat Hij belooft. Mozes staat er niet alleen voor. Israël staat er niet alleen voor als zij geroepen worden om te breken met de slavernij en op weg te gaan naar Kanaän.

Het is de boodschap ook voor ons aan het begin van het nieuwe jaar: ‘Ik zal er zijn.’ Omdat God altijd dezelfde blijft.

Ds. Arie van der Veer

Verheij Integrale groenzorg Vergroot de Hoop

In de maanden juni tot en met september heeft Verheij Integrale groenzorg 32.6 kubieke meter taxussnoeisel ingezameld voor de stichting Vergroot de Hoop. Van dit snoeisel kunnen ruim 32 chemokuren mogelijk worden gemaakt en tegelijkertijd leverde de inzameling het mooie bedrag van € 1.630,- op. Dit bedrag is begin december geschonken aan de stichting Als kanker je raakt. Op de cheque stond de mooie slogan: ‘Vergroot de hoop en verklein de kanker’.

Stichting Vergroot de Hoop
Vergroot de Hoop steunt de strijd tegen kanker door zoveel mogelijk taxussnoeisel, een basisgrondstof voor chemotherapie, in te zamelen. Elke kubieke meter taxussnoeisel is goed voor 1 chemotherapie en verhoogt het bedrag dat gedoneerd wordt aan kankerbestrijding. Maar hoe kan het dat de taxus, die je misschien wel gewoon in je eigen tuin hebt staan, helpt in de strijd tegen kanker?

De plant
Je taxushaag bevat baccatine, een belangrijke grondstof voor de aanmaak van kankerbestrijdende geneesmiddelen. Bij 50% van de chemotherapieën kiest men voor geneesmiddelen op basis van taxus. Taxus baccata komt helaas niet overal in de wereld voor, maar gelukkig wel veel in Nederland. Daarom is het snoeisel van je taxushaag ook zo waardevol.

Haagplant
In de hedendaagse tuin wordt taxus meestal gebruikt als haagplant. Dat is te danken aan een aantal eigenschappen. Hij is groenblijvend, heeft weinig last van ziektes en hij laat zich gemakkelijk snoeien. Taxus wordt ook gebruikt als sierplant, solitair of in groepen. Hij is bovendien zeer mooi als achtergrond in de border. Het is een traaggroeiende, altijdgroene struik of boom die zonder snoeien tot 15 meter hoog kan worden en goed bestand is tegen schaduw.

Giftig
Alles aan de taxusboom is giftig, behalve het rode omhulsel van de pitjes. De boom wordt daarom ook wel venijnboom genoemd. Het woord ‘toxisch’ is afgeleid van taxus. Vandaar dat mensen die hun taxushaag snoeien, voorzichtig moeten zijn, zeker met kinderen en dieren in de buurt. Tegenwoordig worden de giftige naalden van de taxus gebruikt om bepaalde medicijnen tegen kanker te maken en daarom wordt het snoeisel van taxushagen dan ook ingezameld. Het is enkel Taxus baccata die bruikbaar is. Andere soorten taxus in andere werelddelen bevatten geen baccatine, de basisgrondstof voor kankerbestrijdende geneesmiddelen.

verheij1 verheij2

Bakkie Troost

bakkietroostVan de redactie van het EO-programma Bakkie Troost ontvingen wij het verzoek of wij het onderstaande bij onze lezers onder de aandacht zouden willen brengen. Graag geven wij aan dit verzoek gehoor.

‘Voor het EO-programma Bakkie Troost komt de redactie graag in contact met mensen die recent of langer geleden een dierbare zijn verloren en daarover willen vertellen.

In het programma vertellen bekende en onbekende Nederlanders over een overleden partner, vriend(in) of familielid. Wie was het? Hoe beleef jij de periode na het overlijden? Waar vind je troost in? Speelt geloof een rol in je verhaal en zo ja, op welke manier?

We hopen dat de gesprekken de kijker hoop en troost bieden, juist doordat onze gasten vertellen over hoe zij zijn verder gegaan na het overlijden van een dierbare.

Afleveringen zijn terug te kijken op: www.eo.nl/bakkietroost.

Ben je geïnteresseerd of heb je nog vragen? Neem dan per mail contact op: bakkietroost@eo.nl.